مجسمه مادر گرجستان

 مجسمه مادر گرجستان معروف به کارتلیس ددا (تلفظ : Kartlis Deda)، یک مجسمه و بنای زیبا و سمبلی بر فراز تپه های سولالاکی شهر تفلیس پایتخت گرجستان است و تقریبا از تمام زوایای شهر تفلیس قابل دیدن است.

می توان از مجسمه کارتلیس دِدا به عنوان سمبل و نمادی از شهر تفلیس نام برد. کارتلیس دِدا به معنای مادرکارتلی می باشد به همین دلیل به آن مجسمه مادر گرجستان نیز گفته می شود. این مجسمه بر فراز تپه های سولولاکی (Sololaki Hill) قرار گرفته و تقریباً از تمام نقاط شهر قابل رویت است. کارتلیس ددا با ارتفاع ۲۰ متری نقشی از یک زن را در لباس محلی گرجستان به تصویر می کشد، تصویری سمبلیک از گرجستان که در دست چپ خود یک کاسه از آب انگور برای دوستانش دارد، فلسفه طراحی این کاسه به میهمان نوازی مردم گرجستان باز می گردد. در دست دیگر او با شمشیری به نشان مبارزه با دشمنانش جای گرفته است. این تندیس، نمادی از شهر تفلیس است و با آلومینیوم ساخته شده است و پوشش سنتی گرجستان را به تن دارد. او یک جام در دست چپ و شمشیری در دست راست دارد. ساخت این مجسمه در سال ۱۹۵۸ و به مناسبت ۱۵۰۰ سالگی شهر تفلیس، توسط یک مجسمه‌ساز گرجی به نام الگوجا آماشوکلی انجام شده است. این مجسمه ۲۰ متر طول دارد.

این مجسمه شبیه بانویی گرجی با لباس محلی ساخته شده که در دست راست او شمشیری به معنی سلحشوری و تهدید دشمن ها و در دست چپ ، جامی از شراب به نشانه مهمان نوازی و استقبال از دوستان قرار دارد.

 

 

شبیه این مجسمه در شهر ایروان پایتخت ارمنستان ساخته شده که به مجسمه مادر ارمنستان معروف است.

 

 

 

 

مجسمه مادر گرجستان

 

صومعه جواری در گرجستان

 پایتخت سابق گرجستان نمونه هایی بسیار برجسته از معماری مذهبی قرون وسطایی را ارائه می دهد، شهری تاریخی که در سال ۱۹۹۴ توسط سایت میراث جهانی یونسکو نامگذاری شد. بنا بر اعتقاد یونسکو قدمت این شهر به ۲ تا ۳ هزار سال قبل از میلاد می رسد. آب و هوای معتدل، خاک حاصلخیز و قرار گرفتن در موقعیت جغرافیایی استراتژیک در محل تلاقی رودخانه های آرگاوی و مِتِکواری این شهر را به انتخابی مناسب برای سکونت انسان ها تبدیل کرده است. همچنین می توان از این منطقه به عنوان توفقگاهی مهم در مسیرهای تجاری باستانی و یک منطقه شگفت انگیز برای انجام فعالیت های مذهبی اولیه مسیحیان نام برد. متسختا در اوایل دوران پادشاهی ایبِریا از قرن سوم قبل از میلاد تا قرن پنجم بعد از میلاد به عنوان پایتخت گرجستان انتخاب شد. در اوایل قرن ششم پادشاه داچی اوجارمِلی مطابق با خواسته پدرش پایتخت را از مِتِسخِتا به تفلیس منتقل کرد. صومعه جواری (Jvari Monastery) ، مربوط به قرن ششم میلادی است  و جزو مهمترین آثار معماری گرجی – مسیحی می باشد. این صومعه ارتدوکس گرجستانی در شرق کشور گرجستان در نزدیکی منطقه متنایی واقع شده است. از این صومعه گاهی اوقات به نام صومعه صلیب نیز یاد می شود ( به دلیل تشابه اسمی  با صومعه ای در اورشلیم ). صومعه جواری بر فراز قله کوه سنگی در محل تلاقی رودخانه های  Mtkvari و Aragvi و  مشرف به روستای متسختا(Mtskheta) می باشد  که سابقا پایتخت پادشاهی ایبریا بوده است. یکی از مهم ترین آثار تاریخی این شهر سامتاورو (محل خط کش) می باشد، جاییکه در آن یک کلیسای کوچک گنبدی در قرن چهارم ساخته شد. کلیسایی که مقبره میریان پادشاه گرجی کسی که آیین مسیحیت را به تصویب رساند، در آنجا قرار دارد. از دیگر جاذبه های مذهبی این شهر می توان به کلیسای اِسوِتیتسخووِلی (Svetitskhoveli) اشاره کرد، مکانی مذهبی تاریخی که در کنار یک کلیسای چوبی ساخته شد. در این مجموعه کلیسای جامع قرن یازدهم نیز یافت می شود.

بعد از مِتِسخِتا بر روی تپه ای در بالای رودخانه آراگوی مجموعه مِتِسخِتا جِواری یافت می شود، مجموعه ای جذاب با ساختمان های متفاوت از دوران های مختلف از جمله کلیسای صلیبی گرجستانی مربوط به اواسط قرن ششم.این صومعه مربوط به قرن ششم میلادی است و از مهم ترین آثار معماری مسیحیان گرجی به شمار می رود. این صومعه ی ارتدوکس در شرق گرجستان در نزدیکی منطقه ای به نام متنایی قرار دارد. نام دیگر این مکان به خاطر تشابه اسمی با صومعه ای که در اورشلیم وجود دارد، صومعه ی صلیب است. یکی از دلایل خاص بودن این صومعه به خاطر این است که بر بالای کوهی سنگی و در نوک قله بنا شده و کوه در محل تلاقی دو رودخانه ی Aragvi و Mtkvari قرار دارد.

 

این صومعه از لحاظ معماری سبکی منحصر بفرد و یگانه دارد. بنای گنبدی آن چهار وجهی است و در بین هر وجه  دالان های دیگری قرار دارد که به عنوان کلیساهای کوچک جانبی استفاده می شود و ارتباط با فضای مرکزی را به وجود می آورد. این طراحی تاثیر زیادی بر توسعه معماری گرجستان و به عنوان یک الگو برای بسیاری از کلیساها دیگر نه تنها در گرجستان، بلکه در کل منطقه قفقاز جنوبی خدمت کرد.  این کلیسا در طول قرن ها در معرض باران و بادهای فرسایشی بوده است و به شدت در حال نابودی است.  در سال ۲۰۰۴ این بنا در فهرست آثار تاریخی جهانی سازمان دیده بانی ثبت شد.

 

 

 

 

صومعه جواری در گرجستان

صومعه جواری در گرجستان

صفحه قبل 1 2 3 4 صفحه بعد